İstanbul üzerinde bir sihirli ışık…

Kimi zaman herşeyi serer gözler önüne, kimi zaman da gizemli karanlığıyla saklar, belirsizleştirir kenti ve her şeyi. O zaman ki hayallerimiz tamamlar eksik ne varsa bilmediğimiz.

1453'de Fatih Sultan Mehmet'in yüzünü gösteren de o ışıktır, 1582'de At meydanı'nda Curcunabaz Vehbi'nin zillerinde yansıyan da…

İşte, baktığımız surnamelerdeki minyatür adamlarıyla yine o ışık bizi göz göze getirdi. Onlardaki çocuksu, alaycı ve gizemli pırıltıları gördüğümüzde çok şaşırdık.

Bambaşka bir alem belirmeye başladı, önümüzde. Geçmiş tarihlerin bu eğlence insanları, hala ilgi çekici olduklarını hissetmenin rahatlığı ile renkli, fantastik dünyalarına bizi kabul etmekten çekinmediler, sırlarını paylaştılar. Ama biz bunları kendimize saklayamadık. Duyduklarımızı yazdık, gördüklerimizi çizdik ve duramadık aynılarının heykellerini yaptık, onları seyretmek isteyenler için…