Bir İstanbul gecesi gökyüzü bir anda ışıklarla doldu. Ardı ardına patlayan havayi fişeklerle her yeri ışıklı şekiller kapladı. Ve bunlar, şimdiye kadar tanık olduğumuz ne varsa, çizdiğimiz, duyduğumuz,olan biten her şeyi bir araya getirdi. Buna biz de şaşırdık. Kuşbaz Cüce Zanni'nin demir ayak iskeletinin son kaynakları yapıldı, Mısırlı seniye'nin aşı rengi tül eteği beline dolandı, Rifat Uluç'un buyıkları buruldu, Nazlı Yusuf'un elindeki zilli def şıngırdadı ve dahası da dahası…     Bunların hepsi toplandı ve 40 tane heykel oldu; ayısı, keçisi, doğanı, ve 4 metrelik ebabil kuşuyla. İşte o zaman biz Abdi Efendi'yle karşılaştığımız Galata'yı düşündük, ama ne zamandı bir türlü hatırlayamadık…